In de warme en droge julimaand ga ik wandelen bij Huis ter Heide. Ik neem de route Zuid-Huis ter Heide, bij De Moer, een route van zo'n 6,3 kilometer. Om de route te lopen, volg ik de rode paaltjes, waarbij ik door graslanden en bossen kom, langs vennen en over een natuurbegraafplaats. De wandeling is mooi, maar vooral droog, heel erg droog.
De wandeling start over een pad tussen twee graslanden in. In de bermen staan veel wilde planten met daarop een hoop insecten. Erg leuk vindt ik altijd de zandbijen die kleine holletjes maken in het zand. Met name de pluimvoetbij ziet er echt schattig uit. Het is wel erg warm in de zon, dus het is niet erg dat de graslanden plaats maken voor meer begroeiing.
Eerst kom ik door een laan met robinia's. Deze bomen, met forse stekels aan de takken, lijken op acacia's. Hierna wordt het meer bos en is het een stuk koeler. Ook de Schotse Hooglanders die in dit gebied grazen, zoeken de schaduw van de bomen op. Op borden in het gebied wordt altijd gewaarschuwd dat je afstand moet houden, maar op een of andere manier gaan ze altijd midden op het pad liggen. Gelukkig zijn ze erg rustig en voorzichtig wandel ik er, op zo grote mogelijke afstand, langs.
Droogte
Uiteindelijk kom ik bij het vennengebied, waar ook een mooi vlonderpad is. Deze hoort eigenlijk niet bij de route, maar ik loop er toch overheen. De laatste keer dat ik hier was, kwam het water op sommige plekken over de vlonder heen. Nu is er vrijwel geen water te bekennen. Alleen in de verte is er nog wat water, waar de reigers dicht bij elkaar staan. Aan het einde van de vlonder is een poeltje, waar tientallen kikkers inzitten. Ze doen veel moeite om een beetje vocht te vinden. Het ziet er ontzettend triest uit. Wanneer een kikker op de kant klimt, springt er meteen een andere in het beetje water wat er nog is. Hoe lang ze het hier nog volhouden, is de vraag.
De route loopt nu langs enkele vennen, maar in geen enkel ven is veel water te zien. Sommige zijn helemaal droog, anderen bijna. Ik heb meerdere droge jaren gezien, maar dit jaar is het echt heel erg. Wel mooi is een boom waar veel sap uitkomt. Een groep atalanta's drinkt ervan, net als een hoornaar en wat schorsvliegen. Op deze manier zijn ze goed rustig te bekijken.
De route gaat ook een stukje over de natuurbegraafplaats van Huis ter Heide. Alleen een ronde schijf van een boomstam laat zien waar de mensen begraven liggen. Verder is het de natuur die bepaalt wat er gebeurt. Het is een mooie en vredige plek, die verder in niets aan een begraafplaats doet denken.
Het laatste stuk gaat langs bloemrijke akkers, waar zwaluwen vliegen en een buizerd in de boom zit. Maar de bloemen staan er wat droevig bij. Ook hier is de droogte duidelijk zichtbaar. Sommige soorten houden hardnekkig stand, maar veel bloeit er nu niet. Hoewel ik graag wandel als het zonnetje schijnt, heeft de natuur echt behoefte aan water. En meer dan een enkel buitje, want zo droog heb ik het nog nooit gezien.
Groene kikkers (boven) en distelvlinder (onder)
Robinia's (boven) en vlonderpad (onder)
Schorsvlieg (boven) en zonnebloem (onder)
Reactie plaatsen
Reacties