Begin mei ga ik samen met Jaap een wandeling maken over de Hoog Buurlose Heide, een gebied in beheer van Natuurmonumenten. De gele route van 4,5 kilometer loopt door bos en langs heide en komt langs de schaapskooi.
De reden om voor dit gebied te kiezen, zijn de waarnemingen van de lentevuurspin. Nou ben ik eigenlijk bang voor spinnen, maar dit is een soort die ik wel eens met eigen ogen wil zien. We beginnen de route in het bos en zien van alles over de grond kruipen, ook heel veel spinnen. Maar dat zijn voornamelijk wolfspinnen en die staan nu net niet op mijn lijstje. Hoe goed we ook zoeken, de lentevuurspin zien we niet.
Aan het einde van het bospad, is er ineens een hoop geritsel. Op een paar meter afstand rent een familie zwijnen weg van ons. Jaap schrikt en ik geniet. Zwijnen kunnen behoorlijk gevaarlijk zijn, zeker als ze jongen hebben. Maar deze lopen gelukkig weg van ons. Na het bos lopen we langs een stuk heide, waar verschillende vogels vliegen en zingen. Eerder heb ik hier veel veldleeuweriken gezien, maar die zijn nu erg stil. Het is ook geen geweldig weer, dus dat speelt misschien een rol.
We gaan de bossen weer in en zien opnieuw heel veel wolfspinnen, maar ook leuke insecten, waaronder enkele keversoorten. Ik verbaas me er steeds weer over hoeveel soorten er zijn en hoe mooi sommige zijn. We komen ook langs de schaapskooi, maar de schapen zijn niet thuis. Die lopen waarschijnlijk ergens op de hei te grazen. Ze eten de grassen die de heide kunnen overwoekeren en zijn daarom heel erg nuttig.
Het laatste stuk gaat eerst door de weilanden en dan naar het laatste stuk bos. Hier lopen we ook langs een mooi ven, waar ongetwijfeld de dieren komen drinken en badderen, maar nu is het een mooi stilleven. Ik heb nog niet vaak zo snel gewandeld zonder minutenlang stil te staan bij een vogel of insect. Maar het was zeker de moeite waard.
Rupsenaaskever (boven) en voorjaarsmestkever (onder)
Vluchtend zwijn (boven) en ven (onder)
Reactie plaatsen
Reacties