Op ontdekking in Zouweboezem

De Zouweboezem staat vooral bekend als de grootste broedplek voor purperreigers in Nederland. Uiteraard hoop ik dan ook om deze soort te kunnen zien. Zodra ik de auto uitstap is het een kakafonie aan vogelgeluiden. Het is een gebied met veel riet, dus je hoort de vogels beter dan dat je ze ziet. Maar al snel heb ik geluk, want de rietzangers zitten deze dag hoog in het riet en af en toe zelfs op de top van een struik of boom. 

Wanneer ik bijna de eerste bocht om ben, zie ik iets over de weg lopen. Het duurt even voordat ik besef dat het om een hermelijn gaat! Het lukt me nog net om een foto te maken, voordat hij het struikgewas in springt en verdwijnt. Ondertussen blijven de verschillende vogelsoorten hard zingen en krijg ik er best wel wat te zien. Bijzonder is de cetti's zanger die goed in het zicht zit. Meestal hoor je deze kleine vogel goed, maar krijg je hem amper te zien. 

Purperreiger

Langs het pad is het ondertussen ook genieten van de bloemen, bloesems en insecten. Eindelijk ook mijn eerste oranjetipje van het jaar. In het riet zitten nog vogels als de rietgors en hoor ik de roerdomp, sprinkhaanzanger en snor, al laten die zich niet zien. In het water en gras zitten verschillende eenden- en ganzensoorten. Die vliegen ook regelmatig over mijn hoofd, net als, jawel, de purperreiger! Ik loop het pad af tot de vlietmolen, vanwaar ik zicht heb op een kolonie lepelaars die aan de overkant van het water in de bomen broedt. 

Op de terugweg heb ik opnieuw geluk. Na meerdere vergeefse pogingen om tijdens andere wandelingen een blauwborst te spotten, lukt het nu wel. Ik zie zelfs meerdere mannetjes die hun uiterste best doen om een vrouwtje te versieren. Het is echt een schitterend gebied met mooie waarnemingen. Al eindigt de wandeling wel met een domper. Vanuit het niets hoor ik een harde knal. Ik kijk op en zie hoe een man een grauwe gans doodschiet. Volgens mij is dit niet toegestaan en het is sowieso vervelend om te moeten zien. Dit verpest de dag toch wel enigszins.

Tweede wandeling

Een week later ga ik terug, dit keer met mijn zoon die het gebied ook wel eens wilde zien. We nemen nu de wat langere route, die deels ook door de graslanden gaat. Opnieuw worden we getrakteerd met vele soorten vogels. Erg leuk is de kievit met haar jongen, wel wat ver weg en moeilijk te zien. Wanneer we door het grasgebied lopen, staan we opeens oog in oog met een kudde koeien, inclusief jongen. Afstand houden is wel erg lastig als ze op het pad staan. We nemen een kleine omweg door de brandnetels om ze niet te storen en worden ondertussen nieuwsgierig aangekeken.

Hier is wat minder riet en wat meer begroeiing van struiken en bomen. In een van die bomen zit een tuinfluiter te zingen en ook de tjiftjaf komt voorbij. Bij de molen aangekomen zien we enkele purperreigers vliegen en laat ik mijn zoon de lepelaars zien. En we hebben geluk, want er vliegt ook nog een bruine kiekendief voorbij. Opnieuw is het een mooie dag met veel vogels en andere dieren.