In die mooie eerste week van maart, besluit ik nog een keer naar de velduilen in Eemdijk te gaan. Vorige keer zag ik ze alleen in de verte, misschien heb ik nu meer geluk. Het natuurgebied is sowieso ook de moeite waard voor andere (vogel)soorten.
Op naar Eemdijk dus. De weersvoorspelling zijn goed, zon en achttien graden. Wanneer ik aankom, is er echter alleen maar een laag mist. Niks geen zon en zeker geen achttien graden, maar de helft. In tegenstelling tot de vorige keer, nu geen tientallen fotografen, maar slechts een handjevol. Ik rijd er met de auto naartoe maar zie dan ineens, op een hek, een velduil te zitten. Snel maar voorzichtig stop ik, maar helaas. Net als ik de camera op deze schitterende uil richt, vliegt hij weg. Dit was echt de ultieme kans op een hele mooie foto en ik heb hem verpest... De uil gaat nu in het gras zitten en daar kan ik wel foto's maken, maar die zijn lang niet zo mooi.
Gelukkig komen er meer kansen, want de uilen zijn actief. Ze vliegen meerdere keren op vanuit hun schuilplek en maken een rondje. Daar moet toch iets leuks tussen zitten, zou je denken. Dat denk ik zelf ook, maar bij thuiskomst blijken de vliegende uilen allemaal net niet scherp. Het is weer zo'n dag. Maar ook nu geldt weer, de ervaring op zich maakt het uitstapje toch meer dan de moeite waard.
Gelukkig zitten hier niet alleen velduilen. Een ander moment maakt de dag helemaal goed. Opeens vliegt er een grote vogel op. Het duurt even voordat ik besef dat het een roerdomp is! Al vele keren ben ik op zoek geweest naar deze meester in camouflage, maar het lukte me nog nooit om er een te zien. En nu vliegt hij of zij ineens vlak voor me langs. En deze foto's zijn wél scherp, dus dat is dubbel geluk hebben.
Omdat het zo ontzettend koud is en ik gekleed ben op lekker weer, ga ik regelmatig even met de auto een rondje rijden. Tijdens die rondjes zie ik enkele rammelende hazen in de verte, heel veel kokmeeuwen en spreeuwen en een leuke torenvalk die op zoek is naar een lekker hapje. Op een gegeven moment gaat hij zelfs vlak bij op een paaltje zitten. En in tegenstelling tot de velduil, vliegt hij niet weg.
De laatste leuke waarneming is een steenuiltje, die in een tuin woont. Het is even zoeken, maar op een gegeven moment zie ik een pluizig bolletje in de boom zitten. Wat is deze kleinste uil van Nederland toch een leuk vogeltje om te zien. Met zijn grote, gele ogen ziet hij er altijd heel eigenwijs uit vind ik. Al met al weer een leuke dag. En die velduilen, gaan me vast ook een keer lukken.
Roerdomp (boven) en velduil (onder)
Smient (boven) en spreeuwen (onder)
Meeuwen en spreeuwen (onder)
Reactie plaatsen
Reacties