Voorjaar op de Kampina

De dag begon met een korte wandeling, de Van Tienhovenroute van 2,7 kilometer. Eerst lekker het bos in, waar de vogels volop aan het zingen zijn. Ik hoor en zie onder andere staartmeesjes, vinken en een middelste bonte specht en een prachtig zingende zanglijster. Maar ook leuk, een groep putters en sijsjes. Die laatste soort zie ik maar heel weinig. Ook nu kost het zien veel moeite, want we zitten hoog in de bomen. Niet alleen de vogels zijn wakker geworden, ook het insectenleven komt op gang. Mieren, vlinders en bijen zijn actief en zorgen voor een heerlijk lentegevoel.

Na de weg door het bos, gaat het landschap over in heide. Ook hier genoeg leven en een lekker zonnetje. Voor de tijd van het jaar is het ongewoon warm. Vlak voor ik bij de Zandbergsvennen kom, vliegen er een paar boomleeuwerikken op. In de vennen hoor ik de heikikkers al. Bij het grafmonument voor een van de oprichters van Natuurmonumenten, de heer Van Tienhoven, geniet ik van de geluiden en het uitzicht. Vanaf hier zijn de kikkers niet goed te zien, omdat ze te ver weg zijn. Ik vervolg de route en kom weer in het bos uit. Hier hoor ik steeds aan beide kanten van het pad geritsel van blaadjes. Een paar keer zie ik een muis wegschieten en achter een boom, steekt een rosse woelmuis zijn kopje tevoorschijn. Even kijken we elkaar aan, hij waarschijnlijk verstijfd van angst, ik genietend van het moment.

Groot Glasven

De route gaat nu eigenlijk terug naar de auto, maar ik sla rechtsaf richting het Groot Glasven. Hier heb ik vorig jaar schitterend de heikikkers kunnen zien. In tegenstelling tot vorig jaar, staat het water dit keer laag. Hierdoor kan ik de kikkers vanaf het pad minder goed zien dan vorig jaar. Dat is jammer, maar ik wil niets verstoren. Daarom geniet ik maar van een afstandje van het bijzondere fenomeen van de 'blauwe kikkers'. Mannelijke heikikkers kleuren een paar dagen per jaar blauw tijdens de paartijd, een bijzonder gezicht. 

In de bomen langs het pad terug, hoor ik een geluid dat ik niet direct herken. Ik gebruik de Merlin-app en ontdek dat het kramsvogels zijn. Echt goed kan ik ze niet zien, maar ik ben toch blij, want het is pas mijn tweede waarneming van deze wintergast. Terwijl ik naar boven aan het turen ben, hoor ik ineens geritsel. Ik kijk omlaag en zie op twee meter afstand een koe en haar kalf liggen. Het kalf heeft nog een stompje navelstreng en is dus pas een paar dagen oud. Gelukkig heb ik ze niet laten schrikken en gaat het kalf rustig drinken bij de moeder. 

Kogelvangersven

Omdat het de eerste dag niet gelukt is om de kikkers goed te zien, ga ik twee dagen later, aan het einde van de middag, nog een keer. Dit keer naar het Kogelvangersven, vlak bij de wandeling van de Van Tienhovenroute. Terwijl ik kikkers zoek, hoor ik het geluid van enkele zwarte spechten. Eén klinkt erg dichtbij en na even zoeken, zie ik haar (het is een vrouwtje) een boom invliegen. Wat een geluk om deze schuwe soort te zien. Daarna gaat de focus weer naar de kikkers. Ik hoor meerdere soorten en zie ook een paar groene kikkers, maar geen blauwe heikikkers helaas. Deze soort is ook erg schuw en moeilijk te spotten. Ook hier staat het water laag, zodat ik niet dichtbij kan komen. Volgend jaar weer een nieuwe kans.

Wanneer ik terug loop naar de auto, wordt ik nog verrast door een paar appelvinken. Ik heb deze al vaak gezien wanneer ik een vogelhut bezoek, maar nog nooit tijdens een wandeling. Als dit de opmaat is voor de rest van het seizoen, dan wordt het een mooi voorjaar.